O gas da risa

O gas da risa, tamén chamado Óxido de dinitróxeno, Óxido de Nitróxeno (I) e Óxido Nitroso. Foi descuberto por Priestley no ano 1776. Este gas ten unha olor doce, é incoloro e é lixeiramente tóxico.






Pode chegar a provocar alucinacións, un estado eufórico e as veces pode chegar a causar perdas parciais da memoria humana.




Na súa elaboración hai que ter moito coidado e controlar as condixións da reacción, xa que existe o perigo de explisión. Xérase pola termólisis controlada do nitrato amónico ou pola reacción de amoníaco con ácido nítrico. Imos por esta reacción para que sexa máis doado de entender:

NH4NO3 -> 2 H2O + N2O

A súa presión de vapor é de 5080 kPa a 20ºC, a súa soubilidade en auga é de 1,305 l/l auga a 0ºC; 0,596 l/l auga a 25ºC.

Descubíronse as súas propiedades narcóticas no ano 1799 polo químico Humphry Davy que fixo experimentros co seu propio corpo. O primeiro dentista que usou este gas como sedativo nuha extracción dental foi Horace Wells en Hartford en 1844.







Incluso hoxe en día utilízase este gas mesturado co 30% de osíxeno como narcótico, mellorando a súa eficacia con outras sustancias .



A única vía de administración do óxido nitroso é pulmonar. A súa administración a 100% pode producir asfixia e morte. O seu mecanismo de acción consiste en chegar ó cerebro a través das vías respiratorias e disminuir a actividade normal das neuronas.








Actualizou:




Antía Álvarez Formigo

,,AS DROGAS E A SÚA RELACIÓN COA QUÍMICA..

..Hoxe falaremos das drogas e da súa relación coa química.

.

Cando falamos de drogas..non pensamos especialmente en que teñan algo que ver coa química..

pero en realidade..as drogas son substancias químicas,, e por iso imos dedicarnos nesta entrada a falar delas..

Para comezar temos que dicir que existen moitos tipos d drogas..

máis dos que vos imaxinades..

E cada ún deles ten as súas características especiais..

..

Algunhas drogas úsanse para aliviar dolores..que son as que utilizan os médicos nos hospitais..como por exemplo a morfina.

Éstas drogas chámanse analgésicos; e o seu funcionamento consiste en impedir que as señales nerviosas da fonte de dolor cheguen ata o cerebro.

E fano distorsionando o suficiente a forma da proteína como para bloquear a señal da dor.

..Despois desta pequena introducción no tema..imos falarvos un pouco dos medicamentos.

--Os medicamentos xenéricos..

*O máis curioso distos medicamentos é que o vocablo "xenérico" refírese ó nome do principio activo do medicamento, o que normalmente é unha abreviatura do nome químico. (Un exemplo.. o "acetaminofén", que é o nome xenérico do "N-acetil-para-hidroxianilina".)

[sentímoos..pero non podemos continuar por problemas coa páxina,,máis tarde o intentaremos..cando estes problemas se solucionen..]

A Estequiometría

Benvidos de novo a mundo científico, despois de moi pouco tempo sen actualizar, nesta actualización imos falar sobre un estudo moi importante para o mundo científico, a estequiometría.





O primeiro que enunciou os principios da estequimetría foi Jeremias Benjamin Ritcher no ano 1792, un famoso químico alemán nado no ano 1762 e morto no ano 1807.





En química, a estequiometría é o estudo cuantitativo de reactivos e produtos nunha reacción química. A reacción química é o proceso no cal unha sustancia ou sustancias cambia para formar unha ou máis sustancias novas.





As reaccións químicas represéntanse mediante ecuacións químicas, as ecuacións químicas son descripcións simbólica de unha reacción química.





Para comprendelo con maior facilidade imos poñer un exemplo, o hidróxeno gas (H2) pode reaccionar co osíxeno gas (O2) para dar amoníaco (H2O). A reacción química escríbese:

2H2 + O2 -> 2H2O

Para poder traducir esta ecuación é preciso saber que o "+" significa -reacciona con- , e a frechiña significa -para dar-.





As ecuacións químicas están formadas polos ractivos, que son as fórmulas colocadas á esquerda da ecuación, polos produtos, que son as fórmulas químicas das sustancias producidas, e os números colocados diante das fórmulas son os coeficientes, cando o ceficiente é 1 non se escribe.





A escala microscópica, a reacción química é unha modificación dos enlaces entre átomos, por desprazamentos dos electróns: uns enlaces rómpense, outros fórmanse, pero os átomos sempre se conservan.

Isto é o que dí a lei de conservación da masa, da que soamente imos dicir que implica dúas leis:

1. A conservación do número de átomos de cada elemento químico.


2. A conservación da carga total.

As relacións estequiométricas entre as cantidades de reactivos consumidos e produtos formados dependen directamente destas leis de conservación. E están determinadas pola ecuación axustada da reacción.





Antes falamos do que era unha écuación química e explicamos como representala, agora imos explicar como se axusta unha ecuación química:



Unha ecuación química axustada debe respetar as leis de conservación do número de átomos e da carga total.

Imos poñer un exemplo para que sexa máis doado explicala.





Na reacción de combustión do gas butano (C4H10) este combínase co o osíxeno (O2) para formar auga (H2O) e dióxido de carbono (CO2).

C4H10 + O2 -> H2O + CO2

O carbono e o hidróxeno aparecen nu composto dos reactivos e noutro dos produtos. Hai catro veces máis átomos de carbono nos reactivos que nos produtos e cinco veces máis hidróxeno nos reactivos que nos produtos. Pódese arreglar isto cuadruplicando o número de moléculas de dióxido de carbono e quintuplicando o número de moléculas de auga:

C4H10 + O2 -> 5H2O + 4CO2

Agora soamente falta axustar os átomos de osíxeno. Xa que hai dous átomos nos reactivos e 13 nos pordutos bastaría con multiplicar polo coeficiente 13/2.

C4H10 + 13/2 O2 -> 5H2O + 4CO2

E ó final quédanos isto:

C4H10 + 13O2 -> 5H2O + 4CO2

Isto é todo por hoxe, esperamos que vos guste esta actualización



Un beso para todos





Actualizou:



Antía Álvarez Formigo

..LavOisieR*..

..Olaa..!!




Oi actualizamos despois de bastante tempO..




pOr causas d exames non pudimos antes..sentiimoos..=(




---------------------------------------

,,enfin..O que vamos..



Hoxe vos falarei dun gran quimico chamado..Antoine-Laurent de Lavoisier.



..Lavoisier foi un quimico moi importante que naceu en Paris o 26 de Agosto de 1743..



,,podería decirse que foi o pai da química moderna,un experimentador brilantísimo e xenio d moitas facetas...tanto en ciencia coma en asuntos públicos.




..Lavoisier desenrolou tamén unha nova teoría sobre a combustión que levou a rematar coa doutrina do flogisto (sobre a que falareivos mais adiante..) que dominará o curso da química durante máis dun século.




Os seus estudos fundamentais sobre a oxidación demostraron cal é o papel do oxíseno nos procesos químicos e mostraron a similitude entre a oxidación e a respiración.



Tamén clarificou a distinción entre elementos e compostos e foi clave no deseño dun sistema moderno d nomenclatura química.


Lavoisier foi un dos primeiros científicos en introducir procedementos cuantitativos nas investigación químicas..xa que formulou o principio da conservación da masa nas reacción químicas.

.........

Agora falaremos un pouco sobre a lei da conservación da materia..


..Esta lei é unha das fundamentais en tódalas ciencias naturais,, qu establece un punto moi importante... "En toda reacción química a masa se conserva",,(é dicir..a masa total dos reactivos é igual á masa total dos productos..)

,,..Falando agora doutro tema.. a combustión,(ún dos grandes problemas da química do século XVIII) espertou o interese de Lavoisier..pois traballaba nun ensaio sobre a mellora do alumbrado público en París.


..Éste químico comprobou que o calentar metais como o estaño é o chumbo en recipientes pechados cunha cantidade limitada de aire,,éstos recubríanse cunha capa de calcinado ata un momento determinado..no que avanzaban máis.


..máis tarde chegouse á conclusión de que se se pesaba o conxunto do metal, o calcinado e o aire despois da experiencia..o peso era igual que antes que comezala.Pois se o metal gaña peso era evidente que algo no recipiente tiña que aver perdido esa mesma cantidade,,ese algo era o aire.


Con este razoamento,,Lavoisier demostrou que a calcinación dun metal non era o resultado da perdida dunha teórica substancia chamada "Flogisto"( a cal explicaremos máis adiante..),,polo tanto, a ganancia do peso do metal debíase ó aire.




..Ésta experiencia e outras máis realizadas por Lavoisier manifestan que se se ten en conta todas as substancias que interveñen nunha reacción química e todos os productos formados, a masa total non varía. Ésta é a lei da conservación da masa,que pdoemos enunciala da seguinte maneira:



...Ésta lei di que...--En calquera reacción química a masa consérvase,,é dicir,, a materia nin se crea nin se destrúe, só se tramsforma e permañece invariable.

.....................

[[Imos facer un pequeno paréntese para falar un pouco da "teoría de Flogisto"(mencionada anteriormente..) ..
Esta teoría foi planteada no século XVII, é dicía que o Flogisto era unha substancia incolora,inodora,insípida e desprovista de peso que se liberaba durante a combustión, e tras iso, a substancia convertíase en cinza..]]

.....................

..Xa rematando..resaltar que para Lavoisier,,os cambios nas substancias non producían a creación nin a destrucción da materia.Experimentalmente demostrou que a suma das masas dos reactivos é igual á suma das masas dos productos.


,,Como di esta frase que pronunciou no seu momento..

"Durante un cambio químico non existe cambio na masa dos reactivos ó convertirse en productos"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Pois esto a sido todo..esperamos que sexa do voso agrado..=)

,...adeus..^^

~~*antiinha*...^^





..Antía Iglesias Iglesias..

Amedeo Avogadro

Ola, benvidos de novo a mundo cientifico, nesta acutulizacion imos falar dun cientifico moi importante Amedo Avogadro.




O seu nome completo era Lorenzo Romano Amedeo Carlo Avogadro, Conde de Quaregna e Cerretto, naceu o 6 de agosto no ano 1776 en Turín.





En 1975, seguindo os pasos do seu pai, obteu unha licencia de dereito, e logo inscribiuse como abogado da súa cidade natal, Turín. Pero a súa paixón polas matemáticas e a física fixeron que en 1809 obtivera un posto de profesor de "filosofía positiva" no colexio real de Vercelli.


Amedeo Avogadro fixo moitos traballos, entre eles destaca a hipótese co nome de ley de Avogadro, da que falaremos máis adelante.

1. En 1811 publicou a hipótese co nome de lei de Avogadro, por estar totalmente demostrada, baseuse na teoria atómica de John Dalton e a ley de Gay-Lussac.




2. En 1814 publica memoria sobre as masas relativas das moléculas dos corpos simples.




3. En 1821 publica outra memoria titulada "Memoria sobre a forma de incluir os compostos orgánicos nas leis ordinarias das proporcións determinadas".




4. En 1433 pode repetir o seu traballo na univesidade de Turín debido ó interes dos seus traballos cieníficos.




5. En 1841 termina e publica os seus traballos en catro volumenes titulados "Fisica dei corpi ponderabili".
   

Neste caso ímosnos interesar especialmente na súa hipótese titulada co nome de lei de Avogadro.

Esta lei di que " Volúmens de gases diferentes medidos nas mesmas condicións presión, volume e temperatura teñen igual número de moléculas".

Iste é un exemplo visual para axudar a comprender esta lei.

O valor de este número, chamado número de Avogadro é de aproximadamente de 6,02214199 × 1023 (é 10 elevado á 23, non 1023) é tamén o número de moléculas que contén unha molécula gramo ou MOL.O mol é a unidade básica do Sistema Internacional de Unidades, que mide a cantidade de sustancia.

Pra poder explicar esta lei, Amade Avogadro dixo que as moléculas da maioria dos gases elementais máis habituais eras diatómicas, isto quere dicir que as moléculas da maioría dos gases elementais mediante reaccións químicas se poden separa en dous ártomos.








A lei de Amade Avogadro non foi admitida nun principio pola comunidade científica.Non o foi ata que en 1860 Cannizaro presentou nunha reunión científica un artículo sobre as hipóteses de Avogadro.



Amaedo Avogadro morreu o 9 de Xullo no ano 1856.











Eperamos que vos agrade esta actualización







Actualizou:







,,,ântÿ*]






Antía Álvarez Formigo




Un beso a todoss!!!

..*IssaC neWtOn..*

..Ola e benvidos outra semá mais a este blog de física..!


..Hoxe imos falar dun gran científico chamado..(como xa podedes ver no título..) Isaac newton.


Pra comezar..dicir que esta persoa foi un físico moi importante na historia da humanidade..



Isaac newton..ó contrario do que pensan moitos..non naceu cun destiño á fama xa predeterminado.


Pois..debido a súa debilidade física,costoulle moito saír adiante;.e aun por riba..cando naceu,o seu pai morrera tres meses antes..e cando cumpriu os dous anos..a súa nai casouse de novo.


Isto fixo que el tivera que ir a vivir a casa da súa avoa nunha granxa de Woolsthorpe,,(un distrito de Inglaterra..) onde adquiriu facultades de meditación e concentración que máis tarde funcionoulle para atopar solucións de problemas que desconcertaban a outros científicos.



..Con doce anos,,Newton ingresó na Escola do Rey,onde estivo vivindo cun boticario chamado Clark..culla muller era amiga da mamá de Newton.


Tras catro anos vivindo alí..cando xa cumplira os dezaseis..,,o seu padrastro morreu.. e o muchacho volveu a xunto da súa nai para axudala nuns asuntos dunhas propiedades..aunue el en realidade non sentía inclinación á vida do campo.



Foi entón..cando Newton decidiu ingresar no colexio da Trindade(Cambridge)..no que coñeceu a un distinguido profesor de matemáticas chamado Barrow...que lle recomendou para unha beca de matematicas.




Ó largo da súa vida..Newton foi cambiando de lugares..así coma de pensamentos..


Cada vez sabía mais e mais..o que lle levou a facer moitos descubrimentos científicos..


Agora falaremos de tres deles..:

1. O primeiro foi o binomio de Newton e os elementos do cálculo diferencial,que chamaba fluxiones. E pouco despois..dixo que habia atopado o método contrario das fluxiones,..(é dicir..o cálculo integral e método para calcular as superficies encerradas en curvas coma a hipérbole..e os volúmenes dos sólidos..)


2. O seu segundo e gran descubrimento foi relacionado coa teoría da gravitación....do que non é necesario recalcar que deuse conta..cando lle caeu enrriba unha mazá..(..vulgarmente explicado..jj
   
3. E o terceiro..correspondeu á esfera da óptica e a refracción da luz...

..*Seguindo coa interesante vida deste home..ós trinta anos foi elixido membro da sociedade real de Londres,,(o mais alto honor para un cientifico).

E en 1703..foi nombrado presidente desta sociedade..(cargo que ocupou durante o resto da súa vida)

..Xa acabando..dicir que en 1705.. a Reina Ana concedeulle nobreza..e foi o primeiro científico que recibiu este honor plas súas obras.

...........................................................

,,*Quero rematar dicindo unhas fermosas palabras que lle dedicou o famoso poeta Alexandro Pope..:

..*..A natureza es as leyes naturais ocultábanse na noite.. Deus dixo,,"Que nazca Newton" ,, e físoxe a luz..*..

****************************************************

..Pois isto a sido todo amigOos..!!

EsperamOs que vos encante tanto coma a da semá pasada..* =)

..PubLicOu*...

,,*a N t [ii] n H a*..^^

=)=)

*.. Antía Iglesias Iglesias..*

O Primer Barón Kelvin

William Thomson naceu o 26 de Xuño de 1824 na cidade de Belfast , en Irlanda.Destacou polos seus importantes traballos e porque foi un dos científicos que axudou moito a levar a física a súa forma moderna.Déuselle o título de barón en honor os logros alcanzados durante a súa carreira.


William Thomson estudou na universidade de Glasgow e no colexio Saint Peter´s de Cambridge.Fixo moitos e moi importantes traballos de física, pero neste flog imos destaca o descubremento e cálculo do cero absoluto.



O cero absoluto é teoricamente a temperatura máis baixa posible, calquera sustancia que se atope nesta temperatura carece de movemento.



O cero absoluto sirve de punto de partida na escala de Kelvin e na de Rankine, polo que 0K equivale aproximadamente á temperatura de -273,151 ºC e -459,67 º F.



Según a terceira ley termodinámica o cero absoluto é un límite imposible de alcanzar, nin sequera os frigoríficos acadan esta temperatura, soamente algúns chegan ós -272 º C.



Esta escala, constitúe a escala natural na que se anotan as ecuacións termodinámicas e aunidade de temperatura no Sistema Internacional de Unidades.







Unha curiosidade, é que como consecuencia disto a entropía, isto é, a magnitude física que mide a parte da enerxía que non pode utilizarse para producir traballo, dun cristal ideal puro e perfecto sería cero.

En 1842, William Thomson foi nombrado profesor de filosofía natural da universidade de Glasgow, permaneceu como profesor nesta universidade ata o día da súa xubilación, no ano 1899.

Gracias a William Thomson fixéronse os estudos necesarios para instalar en 1866 o primeiro cabler trasatlántico que conectou a cidade de Wall Street, en Nova York coa cidade londinense.




En recoñecemento ós seus logros, como xa dixemos antes, ó título de barón Kelvin en 1892. O nome de Kelvin facía referencía ó río que pasaba xunto a universidade. Willliam Thomson foi elexido da sociedad Royal en 1851, sendo presidente desta dende 1890 ata 1895.




William Thomson morreu o día 17 de Decembro de 1907 en Largs, Ayshire, Escocia, Reino Unido.E foi enterrado na abadía de Westminster.



Isto é todo,,,esperamos que vos agrade esta entra e que sexa do voso gusto.Un bico a todos!!!






Esta semana actualizou,,,










,,ântÿ*]






Antía Álvarez Formigo